Een column van Marieke Dijkshoorn, coördinator van het Steunpunt
Mantelzorg Delta Boxtel.
Een serie columns uit de praktijk van Steunpunt
Mantelzorg Delta. Marieke Dijkshoorn is de coördinator van het
steunpunt. Samen met tien vrijwillige mantelzorgcoaches verzorgt
zij de ondersteuning en begeleiding van mantelzorgers. Haar columns
verschenen eerder in het Brabants Centrum.
"Mijn vader riep altijd dat hij hoofdpijn kreeg van dat gestamp.
Ik vond The Beatles geweldig en snapte dat dus niet. Toen hij een
herseninfarct kreeg, ik was toen 18, dacht ik dat het door mijn
muziek kwam!"
Marion kan er nu om lachen, maar destijds heeft ze er lang mee
rondgelopen.
"Ik durfde tegen niemand te vertellen wat ik dacht. Zelfs niet
tegen mijn beste vriendin."
Al een paar jaar is Marion mantelzorgcoach bij het Steunpunt
Mantelzorg. Zij bezoekt mantelzorgers en hun familieleden. Samen
gaan ze het gesprek aan over wat het betekent dat één van de
gezinsleden chronisch ziek is geworden. Of hoe je omgaat met een
gehandicapt kind.
"Uit ervaring weet ik wat het is als er plotseling een ernstige
ziekte is in een gezin. Alles staat op zijn kop. De ouders weten
niet waar ze het moeten zoeken. De kinderen worden vaak overal
buiten gehouden en kunnen met hun gevoelens niet bij hun ouders
terecht omdat die het zelf al zo zwaar hebben. Een goede oom of
tante kan dan veel voor de kinderen betekenen."
Omdat Marion zich nog goed kan herinneren hoe het voor haarzelf
was, toen haar vader het herseninfarct kreeg, heeft ze speciale
aandacht voor de kinderen in het gezin. Ouders vinden het heel
moeilijk om de kinderen te betrekken bij dergelijke ingrijpende
gebeurtenissen.
"Sommige kinderen worden ineens lastpakken. Ze krijgen om de
haverklap ruzie of doen het ineens slecht op school. Natuurlijk
snappen ouders wel dat de situatie thuis daarin een grote rol
speelt. Maar ze worstelen ermee hoe dat met hun kinderen te
bespreken. Ik help ze daarbij door een familiegesprek te voeren.
Daarbij laat ik de kinderen uitvoerig aan bod komen. Wat zijn hun
angsten? Welke gedachten hebben ze, voelen ze zich schuldig? Jonge
kinderen denken vaak dat ze tovenaars zijn: als ze maar heel goed
hun best doen, komt alles weer goed.
Sommige ouders - en ook kinderen - denken dat ze met anderen niet
over de gevolgen moeten praten. Maar het is juist goed dat de
school wèl op de hoogte is. Dat vrienden en vriendinnen weet hebben
van de situatie. Het is zo belangrijk dat een ander begrip heeft en
je kan steunen. Je kunt niet alles alleen!"
Marieke Dijkshoorn
Om privacyredenen zijn de namen gefingeerd.
Dit was de zesde en laatste column uit de reeks
mantelzorgcolumns onder de titel 'Samen op weg naar beter'. De
aankomende nieuwe reeks columns is getiteld 'Altijd bij je in de
buurt'.